เมื่อเรือเที่ยวสุดท้ายออกไปแล้ว เกาะเสม็ดตอนค่ำถึงเช้ามีอะไรให้เห็น

บ่ายแก่ๆ ที่ท่าเรือฝั่งเกาะ คนกลุ่มสุดท้ายที่มาแบบไปเช้าเย็นกลับเดินลากกระเป๋าเปียกทรายมาต่อแถว เสียงเรียกขึ้นเรือดังอีกครั้งสองครั้งแล้วเงียบไป เรือแล่นออกจากท่า ทิ้งแนวฟองน้ำไว้ข้างหลัง คนขายน้ำเริ่มเก็บลังเปล่า ส่วนสุนัขประจำท่าเดินไปหาที่นอนใต้ม้านั่ง

ถ้าคุณเป็นคนที่ไม่ได้ขึ้นเรือลำนั้น เกาะทั้งเกาะกำลังจะเปลี่ยนจังหวะให้ดู

เย็น: แสงเปลี่ยนสี หาดเริ่มเป็นของคนค้าง

ช่วงที่แดดอ่อนลง ทรายเริ่มเย็นพอเดินเท้าเปล่าได้ คนที่เหลืออยู่บนหาดมีแต่คนพักค้าง บางกลุ่มลงเล่นน้ำรอบสุดท้าย บางคนนั่งเฉยๆ ดูสีฟ้าที่ค่อยๆ เข้มขึ้น อ่าวที่วันนั้นคนแน่นอย่างหาดทรายแก้วจะดูกว้างขึ้นทันตา

ช่วงนี้แหละที่ตัวเล็กๆ บนชายหาดเริ่มออกหากิน ใครผิวแพ้ง่ายควรรู้จักวิธีกันริ้นทะเลก่อนโดนกัดตอนเย็น เพราะนั่งเล่นบนทรายเพลินๆ กว่าจะรู้ตัวขาก็เป็นจุดแดงไปหลายแห่ง

ถ้าคิดจะเล่นน้ำ ให้ขึ้นจากทะเลก่อนฟ้ามืด และดูธงหรือป้ายเตือนของชายหาดประกอบ คลื่นลมแต่ละช่วงของปีไม่เหมือนกัน ควรตรวจสอบประกาศจากอุทยานแห่งชาติหรือหน่วยงานในพื้นที่ก่อน

หัวค่ำ: แต่ละอ่าวมีเสียงไม่เหมือนกัน

พอฟ้ามืด ร้านริมหาดเปิดไฟ โต๊ะถูกยกลงมาวางบนทราย บางอ่าวมีเสียงเพลงและแสงไฟสลับสี คนนั่งกินอาหารทะเลกันเป็นกลุ่มใหญ่ บางอ่าวเงียบจนได้ยินคลื่นชัดกว่าเสียงคนคุย เลือกอ่าวให้ตรงกับนิสัยของคืนนั้น ถ้าอยากนอนเร็ว ที่พักใกล้อ่าวที่มีเวทีอาจไม่ใช่คำตอบ

มื้อเย็นริมหาดเป็นประสบการณ์ที่หลายคนตั้งใจมาค้างเพื่อสิ่งนี้ แต่ควรถามรายละเอียดอาหารให้ชัดก่อนสั่ง โดยเฉพาะอาหารทะเลที่คิดตามน้ำหนัก จะได้ไม่มีเรื่องให้ข้องใจตอนเก็บเงิน

ไฟตามทางเดินบนเกาะมีบ้างไม่มีบ้าง ทางเชื่อมระหว่างอ่าวบางช่วงเป็นทางดิน มีรากไม้ และมืดสนิท พกไฟฉายติดตัว หรืออย่างน้อยชาร์จโทรศัพท์ให้พอใช้ไฟส่องทาง

ดึก: เกาะเงียบลง แต่ทะเลยังไม่หลับ

หลังร้านทยอยปิด เสียงหลักที่เหลือคือคลื่นกับแมลงกลางคืนในพุ่มไม้ ท้องฟ้าคืนที่ไม่มีเมฆเห็นดาวมากกว่าบนฝั่ง เป็นช่วงที่เหมาะกับการนั่งคุยเบาๆ หน้าที่พัก

เรื่องที่ต้องยึดไว้ให้มั่นคือ

เช้าตรู่: หาดที่ไม่มีรอยเท้าใคร

ตื่นก่อนแดดแรงได้สักนิด จะเห็นเสม็ดอีกหน้าหนึ่ง ทรายเรียบเพราะคลื่นลบรอยเมื่อคืนไปหมด พนักงานร้านเริ่มกวาดหน้าร้าน เรือหางยาวบางลำออกจากอ่าว คนวิ่งตอนเช้าเพียงไม่กี่คนเดินสวนกัน

ช่วงนี้เหมาะกับการเดินเท้าเปล่ายาวๆ ถ่ายรูปหาดโล่ง หรือนั่งกินกาแฟโดยไม่ต้องแย่งที่ น้ำทะเลตอนเช้าบางวันนิ่งจนเห็นเงาฟ้าสะท้อน ส่วนบางวันลมก็พาคลื่นเล็กๆ เข้ามาไม่หยุด ใครอยากลงเล่นน้ำช่วงนี้ ให้มองหาคนอื่นบนหาดและอยู่ในระยะที่ยืนถึง เพราะยังไม่ใช่เวลาที่มีคนคอยสังเกตการณ์มากนัก อ่าวที่ตอนกลางวันวุ่นที่สุดกลับเงียบที่สุดในเวลานี้ คนที่ชอบบรรยากาศแบบนี้อาจอยากรู้ต่อว่าวันธรรมดาบนเกาะเงียบได้ถึงขั้นไหน เพราะความเงียบตอนเช้าของวันหยุดกับวันทำงานไม่เท่ากัน

ความรู้สึกที่เมืองเล็กๆ เปลี่ยนจังหวะหลังคนแวะเที่ยวกลับไปแล้วไม่ได้มีแค่บนเกาะ คนที่เคยพักค้างที่เชียงคำสักหนึ่งคืนในพะเยาคงคุ้นกับภาพตลาดเช้าที่เป็นของคนท้องถิ่นจริงๆ เช่นกัน ต่างกันแค่เสียงที่ตื่นมาเจอเป็นเสียงคลื่นแทน

เวลาเรือรอบเช้าของแต่ละช่วงอาจเปลี่ยนได้ ควรเช็กกับท่าเรือหรือที่พักก่อนวางแผนกลับ

สายวันนั้น เรือเที่ยวแรกจากฝั่งเข้าเทียบท่า คนกลุ่มใหม่เดินลงมาพร้อมกระเป๋าที่ยังแห้งสนิท ท่าเรือเริ่มส่งเสียงอีกครั้ง