แวะจอดรถชมทะเลริมถนนระยอง เลือกที่จอดไม่ขวางทางชาวบ้านและไม่ติดทราย

ภาพที่คนขับรถเลียบทะเลเจอกันบ่อยคือตอนจะถอยออกหลังชมวิวเสร็จ เหยียบคันเร่งแล้วได้ยินแต่เสียงเครื่องยนต์ ล้อหมุนฟรี ทรายพุ่งไปด้านหลัง ยิ่งเร่ง ล้อยิ่งจมลึก วิวทะเลที่เพิ่งชื่นชมเมื่อครู่กลายเป็นฉากหลังของการรอคนมาช่วยเข็น

ถนนเลียบชายฝั่งของระยองมีจุดให้แวะดูทะเลอยู่ไม่น้อย แต่ไม่ใช่ทุกไหล่ทางที่ควรเลี้ยวเข้าไป เส้นทางยาวแบบชายฝั่งแม่รำพึงยิ่งชวนให้แวะหลายรอบ การรู้ว่าจุดไหนจอดได้จึงช่วยได้ทั้งตัวเราและคนในพื้นที่

จอดแบบนี้

ถ้าพื้นดูน่าสงสัย ลงไปเหยียบดูก่อนไม่กี่ก้าว เท้าจมเมื่อไหร่ ล้อก็จมได้เหมือนกัน

เลี่ยงแบบนี้

ช่วงเช้าและเย็นของวันทำงาน ถนนบางสายในระยองมีทั้งรถรับส่งพนักงานและรถบรรทุก การชะลอเข้าไหล่ทางกะทันหันเสี่ยงกว่าที่คิด ลองอ่านจังหวะขับรถในระยองช่วงคนเข้าออกงานไว้ประกอบ และถ้าแวะดูทะเลเป็นจุดสุดท้ายก่อนกลับ เผื่อเวลาให้ช่วงถนนแน่นตอนบ่ายวันอาทิตย์ด้วย จะได้ไม่ต้องรีบจนจอดแบบลวกๆ

ถ่ายรูปรถคู่ทะเล

ใครอยากได้ภาพรถคู่กับเส้นขอบฟ้า เลือกจอดบนพื้นแข็งแล้วถอยตัวเองออกมาถ่าย ดีกว่าเอารถลงไปบนทราย ระวังอย่าถ่ายติดหน้าคนที่นั่งเล่นอยู่ใกล้ๆ และอย่ายืนถ่ายบนผิวถนน

คนที่ถ่ายภาพรถที่แต่งมาแล้วไปโพสต์ลงออนไลน์มักต้องคิดเพิ่มอีกสองเรื่อง คือจะเบลอป้ายทะเบียนหรือไม่ และภาพนั้นบอกตำแหน่งบ้านหรือที่พักของเราชัดเกินไปหรือเปล่า

จุดที่จอดได้จริงมักผ่านสองเงื่อนไขพร้อมกัน พื้นแน่นพอให้ล้อไม่จม และรถของเราไม่ไปยืนแทนที่ของใครที่ต้องใช้ทางนั้นทำมาหากิน ผ่านครบเมื่อไหร่ ก็ดับเครื่องลงไปดูทะเลได้เลย