ตั้งมือถือถ่ายรูปตัวเองบนหาดระยอง ทริปคนเดียวที่ไม่ต้องขอใครช่วยถ่าย

เที่ยวคนเดียวกลับมาทีไร คลังรูปในโทรศัพท์เต็มไปด้วยฟ้า ทะเล เรือ และเงาต้นมะพร้าว แต่หาตัวเองไม่เจอสักใบ จะขอคนแปลกหน้าช่วยถ่ายก็เกรงใจ ถ่ายแบบยื่นแขนก็ได้แต่หน้าเต็มจอกับวิวนิดเดียว

ทางออกคือให้โทรศัพท์ทำหน้าที่ตากล้องเอง ไม่ต้องมีอุปกรณ์แพงหรือรู้เทคนิคเยอะ ขอแค่จัดลำดับให้ถูกและรู้ว่าบนชายหาดมีอะไรต้องระวัง

ถ่ายรูปตัวเองบนหาดแบบทีละขั้น

  1. หาฐานวางที่มั่นคง ขาตั้งพับเล็กๆ ช่วยได้มาก แต่ถ้าไม่มี ใช้กระเป๋าเป้วางพิงกับขอนไม้หรือโขดหินก็พอ ขอให้ฐานไม่โยกเมื่อลมพัด และวางห่างจากแนวที่คลื่นซัดขึ้นมาถึง
  2. ตั้งกล้องสูงระดับอกหรือเอว มุมจากพื้นทรายตรงๆ มักเห็นแต่เท้ากับฟ้า ยกขึ้นอีกนิดภาพจะดูเป็นธรรมชาติกว่า
  3. จัดเฟรมก่อนเดินออกไป มองหาเส้นขอบฟ้าให้ตรง แล้วเลือกจุดยืนที่มีอะไรสักอย่างอยู่ข้างตัว เช่น ต้นไม้ เรือ หรือแนวหิน ภาพจะมีเรื่องเล่ามากกว่ายืนกลางหาดโล่ง
  4. ตั้งเวลาถ่ายให้นานพอ ให้มีเวลาเดินไปถึงจุดแล้วหายใจสักครั้ง ถ้าโทรศัพท์ถ่ายต่อเนื่องหลายภาพได้ เปิดไว้เลย จะได้ท่าทางที่ไม่แข็ง
  5. ขยับระหว่างภาพ เดินช้าๆ หันมองทะเล เก็บผม หรือนั่งลงบนทราย ภาพที่ดูไม่จงใจมักออกมาดีที่สุด
  6. เลือกแสงเช้าหรือเย็น แสงช่วงสายถึงบ่ายแรงจนหน้าเป็นเงาดำ ช่วงเช้าและเย็นแสงนุ่มกว่า และหาดมักมีคนน้อยกว่าด้วย
  7. เช็กภาพทันที ถ่ายเสร็จเดินกลับมาดู ถ้าหัวขาดหรือเอียง จะได้แก้ตอนแสงยังอยู่

บางคนสงสัยว่าวิธีนี้ใช้ได้จริงไหม ลองนึกถึงคนออกกำลังกายที่วางมือถืออัดวิดีโอท่าทางของตัวเองระหว่างซ้อมไว้ดูภายหลัง หลักเดียวกันเลย คือฐานนิ่ง มุมพอดี และมีเวลาให้ตัวเองเข้าเฟรม

ใครอยากได้ฉากหลังเป็นแสงทองตอนเช้าหรือตอนเย็นบนเกาะ ลองดูก่อนว่าอ่าวไหนรับแสงแรกและอ่าวไหนรอแสงสุดท้ายของวัน จะได้ไม่ไปยืนผิดฝั่ง

ดูแลโทรศัพท์ และเกรงใจคนรอบข้าง

โทรศัพท์ที่ตั้งทิ้งไว้ห่างตัวคือของมีค่าที่วางอยู่กลางที่สาธารณะ อย่าเดินไปไกลจนมองไม่เห็นเครื่อง และอย่าทิ้งกระเป๋าที่มีกระเป๋าสตางค์ไว้ข้างขาตั้งระหว่างเดินไปถ่าย หาดที่คนพลุกพล่านอย่างหาดทรายแก้วยิ่งต้องระวัง

คลื่นบางลูกซัดขึ้นมาไกลกว่าที่คาด ทรายละเอียดก็เข้าช่องเสียบสายและลำโพงได้ง่าย ใส่โทรศัพท์ในซองกันน้ำหรือถุงซิปเวลาไม่ได้ใช้ ปัดทรายออกก่อนเสียบชาร์จ และอย่าวางเครื่องตากแดดจัดนานๆ

อีกเรื่องคือคนอื่นบนหาด ก่อนกดถ่าย มองให้แน่ว่าไม่มีใครเห็นหน้าชัดอยู่ในเฟรม ถ้ามี รอให้เขาเดินผ่านไปก่อน หรือเปลี่ยนมุม ไม่ตั้งกล้องหันไปทางครอบครัวที่กำลังเล่นน้ำ และไม่ยึดมุมยอดนิยมไว้นานจนคนอื่นรอ ถ้าอยากหนีคิวไปเลย มีมุมเงียบที่ไม่ต้องแย่งกับใครให้เลือกอีกเยอะ

ผ้านุ่มผืนเล็กคือของชิ้นเดียวที่ควรหยิบใส่กระเป๋าก่อนล็อกประตูห้องพักเช้าวันนั้น เช็ดเลนส์กล้องหลังสักรอบก่อนตั้งเครื่อง คราบนิ้วกับไอเค็มบางๆ บนกระจกเลนส์คือต้นเหตุที่รูปริมทะเลหลายใบดูขุ่นมัวโดยเจ้าของไม่ทันสังเกต