ปูเสื่อกินข้าวใต้ร่มไม้ริมหาดระยอง เตรียมอะไรไปและขนอะไรกลับให้หมด

ลมกระโชกมาแค่ครั้งเดียว ถุงขนมที่วางอยู่ริมเสื่อก็ลอยขึ้น กลิ้งไปตามทราย แล้วร่อนลงทะเลก่อนที่ใครจะทันเอื้อมมือคว้า ภาพนี้เกิดขึ้นบ่อยกว่าที่คิดบนหาดที่ลมทะเลพัดแรงเป็นช่วงๆ และถุงใบนั้นก็จะลอยอยู่ในทะเลอีกนานหลังจากเราเก็บเสื่อกลับบ้านไปแล้ว

การปูเสื่อกินข้าวริมหาดเป็นความสุขง่ายๆ ที่ไม่ต้องจองร้าน ไม่ต้องรอคิว แต่ต้องเตรียมตัวสักหน่อยเพื่อให้ทั้งมื้อนั้นสบาย และไม่ทิ้งอะไรไว้ให้หาดต้องรับภาระ

ก่อนออกจากบ้าน

ของที่หยิบติดมือไปตั้งแต่ต้นจะกำหนดว่าจะมีขยะกลับมาแค่ไหน ยิ่งเตรียมภาชนะใช้ซ้ำได้มากเท่าไร ถุงพลาสติกที่ต้องดูแลบนหาดก็น้อยลงเท่านั้น

ถ้ายังเลือกหาดไม่ได้ ลองดูแผนเที่ยวชายหาดบนแผ่นดินใหญ่ฝั่งเมืองระยองในวันเดียว ซึ่งมีหลายจุดที่มีร่มไม้ให้นั่ง

ตอนเลือกที่และนั่งกิน

ร่มไม้ริมหาดดูน่านั่งที่สุด แต่ควรเงยหน้ามองข้างบนก่อนปูเสื่อ ต้นมะพร้าวที่มีลูกแก่หรือกิ่งไม้แห้งอาจหล่นลงมาได้เมื่อมีลมแรง

ถ้ามีเด็กหรือเพื่อนพาว่าวและของเล่นมาด้วย ลองอ่านเรื่องหามุมเล่นว่าวและรถบังคับที่ไม่รบกวนคนนอนเล่นบนหาด จะได้แบ่งพื้นที่กันลงตัว

ก่อนลุกกลับ

ช่วงเก็บของคือช่วงที่ขยะชิ้นเล็กหลุดรอดมากที่สุด เพราะทุกคนเริ่มเหนื่อยและอยากกลับ ใช้เวลาสักพักเดินดูรอบเสื่อให้ทั่ว

หลักหอบไปเท่าไรหอบกลับเท่านั้นใช้ได้กับทุกที่ ไม่ต่างจากการนั่งปิกนิกริมแม่น้ำแล้วเก็บกวาดทุกอย่างกลับให้เกลี้ยงของคนที่ชอบไปนั่งรับลมริมเจ้าพระยา ส่วนใครที่ไปต่อเกาะ ยังมีมารยาทเรื่องหาดและใต้น้ำของเสม็ดให้ศึกษาเพิ่ม

ข้อกำหนดเรื่องการใช้พื้นที่หาด การก่อไฟ และการทิ้งขยะอาจต่างกันในแต่ละหาด ควรตรวจสอบป้ายประกาศหรือสอบถามหน่วยงานท้องถิ่นที่ดูแลพื้นที่

ถุงขนมใบนั้นจะไม่ปลิวลงทะเล ถ้ามันอยู่ในกระเป๋าตั้งแต่แรก