มาระยองแต่ไม่อยากกินแต่อาหารทะเล ก๋วยเตี๋ยว ขนม และกับข้าวบ้านๆ

ตัวอย่างที่เกิดได้กับทุกกลุ่มเพื่อน วันแรกทุกคนตื่นเต้นกับกุ้งเผาและปูนึ่ง วันที่สองยังสั่งปลากะพงกับหอยกันเต็มโต๊ะ พอถึงเช้าวันที่สาม มีคนหนึ่งพูดขึ้นมาเบาๆ ว่า “มื้อนี้ขอข้าวธรรมดาได้ไหม” แล้วทั้งโต๊ะก็หัวเราะเพราะคิดเหมือนกันอยู่แล้ว

ไม่แปลกเลยที่คนจะอิ่มกับอาหารทะเลแม้มาเที่ยวเมืองทะเล ข่าวดีคือระยองเป็นจังหวัดที่มีคนอยู่อาศัยและทำงานกันจริงจัง ไม่ได้มีแค่ร้านสำหรับนักท่องเที่ยว อาหารบ้านๆ ที่คนทำงานกินกันทุกวันจึงหาได้ไม่ยาก ถ้ารู้ว่าควรมองหาตรงไหน

ที่แรกที่ควรนึกถึงคือย่านเมืองเก่า ร้านเก่าแก่หลายแบบในตัวเมืองยังขายก๋วยเตี๋ยว ข้าวต้ม และขนมกันมานาน การเดินชิมของกินตามถนนยมจินดาริมแม่น้ำระยองจึงเป็นมื้อเปลี่ยนบรรยากาศที่ง่ายที่สุด ได้ทั้งอาหารและได้เห็นตึกเก่าไปพร้อมกัน

ถ้าไม่รู้จะเริ่มจากเมนูไหน รายการข้างล่างเป็นอาหารบ้านๆ ที่หาได้ทั่วไปในตัวเมืองและตามอำเภอ

อีกจุดหนึ่งที่ช่วยได้มากคือตลาดเย็น แผงกับข้าวถุงทำให้ได้กินแกง ผัด และน้ำพริกแบบบ้านๆ หลายอย่างในมื้อเดียว ไม่ต้องสั่งทีละจานใหญ่ ดูวิธีเดินตลาดนัดเย็นในตัวเมืองระยองให้สนุกก่อนไป จะรู้ว่าควรพกถุงผ้าและเงินทอนติดตัวไว้

ใครกินเจหรือมังสวิรัติ ระยองก็ไม่ได้ลำบากอย่างที่คิด ร้านข้าวแกงเจและร้านอาหารมังสวิรัติมีให้เห็นในเมืองใหญ่ทั่วไป สังเกตธงเหลืองหรือป้ายที่บอกว่าเป็นอาหารเจ และถามให้แน่ใจเรื่องน้ำปลาหรือกะปิในน้ำแกง เพราะเมืองชายทะเลใช้วัตถุดิบพวกนี้เป็นพื้นฐานของหลายเมนู

ส่วนวันที่ทั้งกลุ่มยังอยากนั่งร้านอาหารทะเลด้วยกัน แต่บางคนเริ่มเบื่อ ไม่จำเป็นต้องแยกโต๊ะ ร้านอาหารทะเลหลายร้านมีกับข้าวบ้านๆ ที่ไม่ใช่กุ้งหอยปูปลาอยู่ในเมนูด้วย ลองอ่านเมนูบ้านๆ ในร้านอาหารทะเลระยองที่ไม่ได้มีแค่ของเผาของนึ่ง แล้วสั่งให้คนที่อยากพักได้มีจานของตัวเอง

การมองหาอาหารนอกเมนูขึ้นชื่อแบบนี้ไม่ได้เกิดเฉพาะที่ระยอง ใครเคยไปเที่ยวภาคเหนือก็อาจมีคำถามคล้ายกัน ว่าถ้าเลิกสั่งข้าวซอยสักมื้อจะกินอะไรดี มีคนรวบรวมอาหารเหนือจานอื่นนอกเหนือจากข้าวซอยที่ลำพูนมีให้ลองไว้ให้อ่าน หลักคิดเหมือนกัน คือถามคนในพื้นที่ว่าพวกเขากินอะไรกันทุกวัน

หลายครั้ง มื้อที่จำได้นานที่สุดจากการเที่ยวไม่ใช่มื้อที่แพงที่สุดหรือถ่ายรูปสวยที่สุด แต่เป็นชามก๋วยเตี๋ยวร้อนๆ ในเช้าที่ฝนเพิ่งหยุด หรือข้าวต้มริมทางตอนดึกหลังขับรถมาทั้งวัน แล้วคุณล่ะ มีมื้อธรรมดาจากทริปไหนที่ยังนึกถึงอยู่บ้าง